NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
SERIAL ZOSTAŁ OPARTY NA WYDARZENIACH HISTORYCZNYCH
NIEKTÓRE NAZWY ORGANIZACJI I OSOBY UKAZANE W NIM SĄ FIKCYJNE
ODCINEK 23
ŻAŁOBA
Obraz?
Z kwiatami, ptakami albo pejzażem.
Chcę coś prostego.
Sin Yun-bok i Kim Hong-do...
Co robią tutaj ich obrazy?
Nabrała się pani.
To kopie, moja robota.
Gdzie zawisną?
W bardzo ciemnym pokoju.
Ciekawa jestem, czy przyjdzie je obejrzeć.
Jeszcze jedno.
Możecie zdobyć dla mnie proch?
Matko!
Aż się przestraszyłem.
Proch?
Możecie narazić też siebie.
To jak będzie?
Ale...
Do czego on pani?
Chcę wysadzić swój hotel.
Armia garnizonowa Joseon
urządziła sobie w nim kwaterę.
Zdobędę go dla pani.
Il-sik!
Dziękuję.
Dranie!
Ej, ty!
Co tam robisz?
Jun-yeong...
O nie.
Jun-yeong!
Jun-yeong...
Wyszedł rano na szkolenie.
Usłyszałam strzały i tak to się skończyło.
Wracaj do domu i nie wychodź.
Znajdę go.
Nie, też będę go szukać.
Jeśli zostaniesz...
A Do-yeong? Jest sam w domu.
Do-yeong...
Weź to i idź do domu.
Szybko.
Panie! Okaż łaskę mojej rodzinie!
Puszczajcie!
Czy twój głupi zegarek
wciąż działa po tylu latach, panie?
Podobno ta bransoletka
spełnia życzenia.
Moich co prawda nie spełniła.
Chyba za bardzo nagrzeszyłam.
Może chociaż twoje spełni.
Pomyśl życzenie.
Jest za droga...
Ty jesteś dla mnie droższa.
Uważaj na siebie.
A teraz...
uciekaj najdalej jak możesz.
Pani...
Chcę cię też o coś prosić.
Często doręczasz...
ważne dokumenty.
Dam radę.
Wiem o tym.
Wybrałeś zły dzień na rabunek.
To miejsce za chwilę wyleci w powietrze.
Wiesz, że jestem malarzem, prawda?
Rozpoznaję cię z listu gończego.
Armia Sprawiedliwych?
Kto za tym stoi?
Jesteś kobietą?
Mieszkańcy Joseon.
Jednego dźgnąłem w głowę,
o tak.
Wbiłem ostrze
i zaczęła lać się krew.
Zabiłeś tylko jednego?
Spójrz, ja zabiłem właśnie tylu.
Zyskał pan mój szacunek, pułkowniku.
Co planujesz?
Coś, co i ty planowałaś dzisiaj zrobić.
Naprawdę chcesz wysadzić hotel w powietrze?
Lepiej stąd uciekaj.
Zamierzasz zostać.
Zaczną się podejrzenia, jeśli mnie nie znajdą.
Już wiem, kogo popierasz.
Motywacja inna, ale cel wspólny.
Zróbmy to razem.
Wiem, kto ci pomaga.
Zastąpię ich.
Nawet jeśli my zginiemy,
nie lepiej, żeby oni przeżyli?
Przynajmniej...
żaden śmieszek z dołu
nie wyjdzie dziś stąd żywy.
Musiałyśmy stanąć po tej samej stronie, prawda?
Wszyscy wyszli?
Tak, tylko my zostaliśmy.
Dziękuję za wszystko.
Odejdźcie jak najdalej.
Nie odwracajcie się, choćby nie wiem co.
I nie wracajcie.
Pani...
Szybko, zanim wzejdzie słońce.
No dalej.
Trzeba to tylko podpalić.
Już czas. Zapalaj.
Dobra.
Il-sik!
Słyszałem.
Pospiesz się!
Cholera!
No dalej!
A wy co za jedni, gnoje?
Idźcie stąd.
Ci na dole pewnie słyszeli strzał.
Jeszcze nie podpaliłem lontu.
Ja to zrobię.
Dobrze.
Na górę!
A ty dokąd?
Co to za strzały?
Zapaliłam lont.
Pospieszmy się.
Co to było?
Co? Za mną!
Ma puls.
Zabierzmy ją
w bezpieczne miejsce.
Znajdź drugą.
Dobrze.
KRAWIEC
Tędy.
Zamknęliśmy przez wczorajszą rozróbę.
Boże, Ojcze Josepha.
Poświęcę tej sprawie resztę swojego życia.
Z każdym krokiem...
trzymam się płonnej nadziei.
Utrzymaj mnie przy życiu.
Póki żyję,
będę niczym wiatr.
- Wsiadajcie. - Czemu nam pomagasz?
A mam pomagać im?
Mocno krwawi.
Szpital jest zbyt niebezpieczny,
jedźmy do apteki.
Nie ma tam aptekarza.
Stoi pusta.
Ej, ty! Zatrzymaj rikszę.
Nie ruszaj się.
Sprawdzimy, kogo wieziesz.
Odsuń się.
Odsuwaj się!
Jest zza granicy. Amerykańska.
Ta naprawdę działa.
Poznaję cię.
Jest ranna. Musi gdzieś odpocząć.
Zabierzmy ją na razie do kuźni.
Musisz pozbyć się ciał.
Żołnierze będą węszyć, jeśli je zobaczą.
Proszę się nie martwić.
Zatamuj krwawienie. Niedługo wrócę.
Ktoś ty? Co tu robisz?
Zatrzymałem się...
w tym hotelu.
Właścicielka...
Czy ona żyje?
Ten patałach może mieć coś wspólnego z właścicielką hotelu.
Zabrać go na posterunek!
- Rozkaz! - Tak!
Wybuchło akurat, jak poszedłem się odlać.
Gdybym był w środku, też bym zginął!
To na pewno robota właścicielki. Znaleźliście tę ździrę?
Wszędzie jej szukamy.
Znaleźliśmy damski but
pod stertą gruzu.
Z jednym butem
nie zaszłaby za daleko...
Kim, do diabła, jest ten facet?
Niezły zapas alkoholu.
Nie wracaj jutro do hotelu.
I zabierz ze sobą wszelkie kosztowności.
Będzie alkohol, a ja mam sobie iść?
W przeciwieństwie do ciebie
moje intencje są złe.
Dziękuję za wszystko.
Byłeś wyjątkowym gościem w hotelu Glory.
Brzmisz...
jakbyś wyjeżdżała gdzieś daleko.
Obawiam się, że tak będzie.
Kupiłam nawet buty na tę okazję.
Mogli zapalić lont zawczasu,
ktoś ją pewnie zdążył uratować.
Znajdę ją za wszelką cenę.
Ten młodzieniec
został niesłusznie oskarżony, bo był gościem hotelu.
Nie zrobiłby czegoś takiego.
Pochodzi z bogatego joseońskiego rodu.
Na pewno popiera Japonię.
Jego rodzina nie byłaby przeciw nam.
Co z pana ręką?
Nie wie pan? Pańscy ludzie mnie postrzelili.
To drogi garnitur.
Sam materiał to trzykrotność pana wypłaty.
Z kim mam rozmawiać,
żebyście mi za niego zapłacili?
Z panem?
Nie mam czasu na bzdury!
Puśćcie go.
Jak się czujesz?
Dong-mae, wróciłeś.
Człowiek, który tu pracuje, poszedł po akupunkturzystę.
Wytrzymaj.
Wiesz przecież,
że mój koniec jest blisko.
Moje ciało to wrak.
Wciąż jesteś piękna.
Zabierz mnie...
do mamy.
Daj mi opium, jeśli jakieś masz.
Bardzo mnie boli.
Dobrze.
Mam ranną.
Wezmę niezbędne minimum.
Antybiotyk, coś na ból i na krzepnięcie ran.
Przyniosę bandaże i coś do odkażania.
Siostro. Gdzie pani jest?
Proszę zaczekać.
Ranni w eksplozji oficerowie Cesarstwa Wielkiej Japonii
zostaną tu przetransportowani.
Proszę przygotować dla nich salę
i zawiadomić lekarzy.
Lekarze i pielęgniarki z Japonii są na drugim piętrze.
Jak pan widzi, tutaj wszystkie łóżka są zajęte.
Na razie...
Łóżka się zwolniły.
Jeśli przyjmie pani Joseończyka,
zginie pani razem z nim.
Kim jesteś?
Zapytałem, kim jesteś.
Panie.
Wybuchła bójka.
Strzelali do siebie
i wszyscy zginęli.
Możesz chodzić?
Tak.
Wrócił pan do Joseon?
Jeszcze nie całkiem.
Idziemy. Nie mamy czasu.
Poznajesz...
mnie?
Wiedziałem, że skoczyłabyś w ogień,
ale nie, że będziesz stała przed hotelem,
który eksploduje.
Znowu ten sen.
Może ci się kręcić w głowie.
To przez lek przeciwbólowy.
Właścicielka...
Byłam z właścicielką hotelu.
Gu Dong-mae zadba o jej bezpieczeństwo.
On żyje.
Cieszę się.
A co ze mną?
Śniło mi się to wiele razy.
Nie dam się nabrać raz jeszcze.
Nie jesteś...
w Joseon.
To nie sen.
Jestem tutaj.
Mój mistrz...
zginął.
Nie wracaj.
Joseon to teraz piekło na ziemi.
Nie odwiedzaj mnie nawet w snach.
To zbyt bolesne.
Chcę nie myśleć o tobie choć jeden dzień.
Zaraz będą tu pozostali.
Możesz iść i się o nią nie martwić.
- Pójdę z tobą. - Nie możesz.
Obcy nie mogą wiedzieć, gdzie stacjonujemy.
To zabierzcie rannego.
Szkoliłem go...
i pracował dla strzelca Janga.
Wytrzymaj jeszcze trochę.
Pospieszmy się.
- Dobrze. - Tak jest.
Hotel eksplodował.
Wy odpowiadacie za bombę?
A co to bomba?
Nie mam pojęcia, o czym pan mówi.
Japończycy rozpoczną dochodzenie.
Musicie się ukryć.
A nie mówiłem?
Wiedziałem, że się wyda.
Dlaczego jej pomogliście?
Źle wam było?
Grozi wam niebezpieczeństwo.
Nie mogłem jeść.
A muszę jeść choć raz dziennie.
Ja się opierałem do końca.
Bez nas...
Przed panem trudne chwile.
Nic mi nie będzie.
Mnie nie dopadną.
Ponieważ...
jestem Kim Hui-seong.
Ufam panu.
Proszę zająć się sklepem.
Pożyczyłem.
Uważajcie na siebie.
Że co?
Przyprowadzasz obcych
i chcesz dać im nasze jedzenie?
Miałeś przyprowadzić pannę do ożenku,
a przychodzisz z kobietą z dzieckiem?
W rzeczywistości ma dobre serce.
Odpocznij.
Czuj się jak w domu.
Ojcze, matko.
Chłopak to jej brat,
a dziewczyna zostanie moją żoną.
Co?
Na litość boską, kochanie.
Powiedz coś.
Hui-seong ma rację.
Mówi jedno, ale wcale tak nie myśli.
Nie przejmuj się.
Witaj w domu.
Zabierzmy chłopca do środka.
Dziękuję.
Skarbie...
Powtórzę się,
ale poślubiłeś...
cudowną kobietę.
Co? Co ty wygadujesz?
Ładnie mówisz, żeby mnie udobruchać.
Dbaj o ich bezpieczeństwo.
Chłopaka i dziewczyny.
Zrób to dla mnie, ojcze.
Przekazać coś temu Amerykaninowi,
który wygląda jak my?
Wrócił.
Też go widziałam.
Uściśnij mu ode mnie dłoń i go powitaj.
Jest mi winien uścisk dłoni.
Dobrze.
Dla niego...
nie ma już miejsca w moim sercu.
Pozwoliłam mu odejść dawno temu.
Nie wiedziałem.
Wiem.
Czekałam na kogoś innego.
Na tyłach hotelu,
na ulicy,
w tramwaju,
w jego pokoju.
Modliłam się, by wrócił żywy.
Żeby wrócił w jednym kawałku.
Ale on kocha tylko Go Ae-sin,
ta miłość to jego szaleństwo.
Przez nią postradał zmysły.
A mimo to czekałam.
Gdy spadnie śnieg...
będzie tutaj przepięknie.
Nie uważasz?
Musisz mnie odwiedzić,
gdy spadnie śnieg.
Będę czekała.
Jeszcze długo...
nie będzie padać.
Racja, dlatego musisz jeszcze długo żyć.
Nie spiesz się z wizytą u mnie.
Nie będę...
na ciebie tam czekała.
Yang-hwa.
Yang-hwa?
Śpisz?
Czy ty...
zasnęłaś?
Pośpij jeszcze.
Już prawie jesteśmy.
Eksplodował hotel z naszymi żołnierzami.
To musiał być odwet.
Wybacz, panie.
Nie sądziłem, że rozwiązanie wojska aż tak zaogni sytuację.
Całe to picie i zabawy
musiały rozwścieczyć ludzi w Joseon.
To ma być wymówka?
Pan nie chce słyszeć wymówek.
Najmocniej przepraszam.
Zrobię wszystko, by złapać winnego.
Byli żołnierze i rebelianci
musieli być w to zamieszani.
Narażają na szwank dobre stosunki między Japonią i Koreą.
Musimy ich wszystkich znaleźć
i pozbyć się ich.
Narażają na szwank dobre stosunki...
Kiedy nauczysz się...
naszego języka?
Pyta, kiedy nauczy się pan japońskiego.
Tak, panie! Zrobię to najszybciej, jak to możliwe.
Błagam! Nie...
Proszę...
Mamo!
Mojego syna postrzelono na ulicy.
Ratujcie go, proszę.
Chłopiec postrzelony na ulicy...
Co tak stoisz?
Nasi żołnierze cierpią.
Zrób coś.
Tak jest.
Już biorę się do pracy.
Co to za krew na podłodze?
Jesteś z Armii Sprawiedliwych?
Ty łachudro!
Dołączę do nich.
Co powiedziałeś? Joseońska kreatura!
Ulice toną we krwi.
Po co walczyć, skoro i tak się nie wygra?
Ulice toną w syfie.
Szybciej!
Oczywiście, już jedziemy szybciej!
Panie, ja...
Ja nigdy nie zginę jak mój ojciec.
To ty!
Co cię do nas sprowadza?
Jesteś ranny?
Opatrzyłam ranę w drodze.
Uznałam, że się przydam.
Przyniosłem jedzenie.
Będę walczyć razem z wami.
Nie mam nic,
ale zrobię wszystko.
Dziękuję, że przyszliście.
Przede wszystkim
chciałabym prosić Waszą Wysokość
o opiekę nad dziewczyną, która przyniosła list.
Japonia rozwiązała naszą armię
i będą świętować to wydarzenie w moim hotelu.
Przygotuję przyjęcie, o którym im się nawet nie śniło.
Po przyjęciu
będą szukali winnego.
Proszę zadbać, by nie oskarżyli niewinnej osoby
i publicznie ogłosić,
że winna jest Japonka Hina Kudo.
W tym celu
dołączam spisane po japońsku oświadczenie.
W ten sposób Wasza Wysokość odpłaci mi się za wszystkie filiżanki kawy.
Ma pan w rękach oświadczenie,
które spisała właścicielka hotelu.
Oświadczenie Japonki,
która wyjawia całą prawdę o zajściu.
Zabraniam więc nazywania obywateli motłochem
i przeszukiwania ich bez ich zgody.
Ze skutkiem natychmiastowym.
Tak będzie.
Pan się zgadza, Wasza Wysokość.
No dobrze.
Płacz, ile chcesz,
żeby jutro zacząć z nowym marzeniem.
Zapomnij życie jako Lee Yang-hwa
i przestań żyć jako Hina Kudo.
Zamiast pistoletu noś w torebce kosmetyczkę.
Zamiast szpady...
powieś w pokoju piękny obraz.
Poznaj dobrego mężczyznę.
Nie płacz
i nie kąsaj.
Po prostu marz o normalnym życiu.
Powiedziała, że masz wobec niej dług.
Przychodzę w jej imieniu.
Druga kobieta jest bezpieczna.
Jest wśród swoich.
Cieszy się, że żyjesz.
To jej słowa.
Czas na mnie.
Mam ważną sprawę.
Zbliża się piętnasty.
Bierzesz opium?
Zawsze mnie przejrzysz.
Spotkanie z tobą obnaża z tajemnic.
Lubię się z tobą spotykać.
Daj znać, gdybyś czegoś potrzebował.
Zatrzymam się w Hwawollu.
Jak załatwisz swoje sprawy,
wrócisz, żeby je odzyskać?
Naprawdę znasz mnie na wylot.
Niedługo po nie wrócę.
Ty głupi gnojku!
Banda szumowin.
Tęsknię za dawnymi czasami.
Sho Ishida.
Ty...
żyjesz?
Jestem wzruszony ciepłym przyjęciem.
Chyba nadszedł czas,
bym odzyskał to, co moje.
Zabić go!
Może niebiosa dopiszą...
i telegram dotrze z opóźnieniem przez kiepskiego doręczyciela,
a zła pogoda zatrzyma statek...
Ale nawet wtedy,
żeby dotrzeć po mnie z Japonii...
wystarczy im...
zaledwie dziesięć dni.
Dziesięć dni.
Przeżyję je, jak gdyby to był rok.
Taka czeka mnie śmierć.
HWAWOLLU
W hotel Glory był wybuch
i pan szuka pokoju.
Wystarczy jedzenie i pokój...
Kojarzę pana.
Lee Deok-mun to ja. Chciał mnie pan widzieć?
- Jest pan... - Chciałem rozmawiać z właścicielem.
Ja nim jestem.
To niemożliwe.
Dopiero co spotkałem Gu Dong-maego.
Co to za brednie?
Ta szumowina od dawna nie żyje.
Odprowadźcie tego aroganckiego Amerykanina.
Wytłumaczcie mu dosadnie, kto tu jest właścicielem.
Proszę ze mną.
Panie.
Stało się coś strasznego w Jingogae.
On wrócił.
Gu Dong-mae.
Co?
To na pewno on?
Mówiłeś, że nie żyje.
Widziałem na własne oczy.
To on.
Widziałem go przed piekarnią.
Urządził krwawą jatkę w dojo.
Teraz przyjdzie tutaj.
Nie stój tak!
Idź po policję, niech nas chronią!
Tak, panie.
Powiedz im, że umieram.
Tak jest.
Wasza Wysokość.
Przyszedł tłumacz z angielskiego.
Dzisiejsza gazeta to New York Times,
z datą 5 sierpnia.
Przeczytaj mi.
„Odbędzie się wyścig samochodowy z Nowego Jorku
do Paryża, we Francji.
Wystarczająco długi, by okrążyć cały glob.
Olbrzymie wydarzenie,
przygląda mu się cały świat...”
To główny artykuł z pierwszej strony?
Tak, Wasza Wysokość.
Nie ma nic o naszym kraju?
Ani nawet...
jednej linijki?
Przykro mi, ale nie, Wasza Wysokość.
Ten cudzoziemiec.
Nie wiesz, czy wrócił?
Skazano go na trzy lata.
Powinien już wyjść.
Przykro mi,
ale ten Amerykanin...
nie jest już żołnierzem.
Jego powrót raczej nie będzie łatwy.
Nie chcę, żeby wracał.
Chcę tylko...
żeby przeżył.
Miał bliskiego współpracownika w Joseon,
który teraz jest w Japonii.
Skontaktuję się z nim, Wasza Wysokość.
Drogi Kyle'u Moorze.
Dawno ze sobą nie rozmawialiśmy.
Jak się pan miewa?
Do-mi szybko dorasta,
a i ja mam się dobrze.
Przywykam do życia w pałacu.
Przy okazji,
piszę do pana,
bo nie wiem, czy Eugene Choi żyje.
Taka piękna pogoda.
Ciekawe, czy żyje.
Proszę pana.
Słyszy mnie pan?
Myślałeś, że nie żyję?
Jestem tam gdzieś?
Panie.
To naprawdę pan?
Zapomniałeś o przymiotniku.
Brakuje „przystojny”.
To pan.
Panie.
Myślałem, że już pana nie zobaczę.
Zawsze pan powtarza, że musi gdzieś iść.
Myślałem, że zawędrował pan tam, na górę.
Za dużo myślisz.
Panie.
No już.
Myślałem, że nie przyjdziesz.
Nie widziałeś?
Moja podobizna wisi na każdym murze.
Zyskałem na popularności, odkąd zniknąłeś.
Nie jest łatwo wychodzić z domu.
Spieszyłem się, jak mogłem. Wiedziałem, że będziesz czekał.
Rety.
To dla strzelca Janga.
To jest dla ciebie.
Wiedziałeś, że przyjdę, co?
Ja też potrafię wypić.
Myślę,
że pani Ae-sin nie wie, że wróciłeś.
Dostała silne środki przeciwbólowe.
Silne jak jej smutek.
Myślała, że jej się śnię.
A nie był to sen?
Czemu wróciłeś? Nie lepiej było korzystać z życia?
Przecież cieszysz się, że jestem.
Na litość boską.
Amerykanin i tak by nie dołączył do Armii Sprawiedliwości.
To z czego mam się cieszyć?
Masz rację.
Nadal nie obchodzi mnie, kto rządzi w Joseon.
Chcę tylko...
by ona i ci, którzy mi pomogli, byli bezpieczni.
Pracuję nad tym,
ale wciąż wchodzę w drogę Armii Sprawiedliwych.
Lepiej z niej zbocz.
Jeśli ci życie miłe.
Tak powinienem zrobić.
Wiedziałem, że nasze drogi muszą się rozejść,
ale i tak ryzykowałem życie, żeby tu dotrzeć.
A potem coś do mnie dotarło.
Że mam chorobę morską.
Więc po prostu mnie powitaj.
Witaj z powrotem.
Nie daj się zabić.
Ja tylko na tym się skupię.
Skoro już tutaj jestem.
Dobre.
Ta rzecz.
Niełatwo teraz je dostać.
Joseon upadło szybciej,
niż się spodziewałem.
Gdy my rekrutujemy jednego,
oni rekrutują dziesięciu.
Jeśli pić truciznę,
to do dna.
Na każde 100 osób, które chcą bronić kraju,
przypada tysiąc, które gotowe są go poddać.
HWAWOLLU
Ale chociaż jest ich dziesięć razy więcej,
łatwo ich pokonamy.
To dlatego, że zdrajcy...
nie ryzykują życiem.
A my walczymy o nasz kraj, poświęcając życie.
Ojcze.
CZŁONKOWIE ARMII SPRAWIEDLIWYCH
„Go Sa-hong, Hwang Eun-san, Jang Seung-gu”.
Skąd to masz?
Gdy jeszcze żył pułkownik Mori,
zrobiłem kopię, na wszelki wypadek.
Cholera.
Nie wiedziałem, jaką ma wartość,
ale przez listy gończe już wiem.
To Hwang Eun-san, garncarz.
Park Mu-geol - dzwonnik.
Tych dwóch nie rozpoznaję.
Znam ją.
GO AE-SIN
Co? Pani Ae-sin?
Wazon Hwang Eun-sana był u Go Sa-honga.
Go Sa-hong dostawał dziczyznę
od Jang Seung-gu.
Widziałem Go Ae-sin w jego chacie.
To z pewnością ona.
Na pewno nie ktoś inny?
Widziałem też jakieś angielskie napisy.
Były nabazgrane, więc nie mogłem ich przepisać.
Nieważne. To na pewno imię jakiegoś misjonarza.
Na niej nam zależy.
Dzięki niej zarobimy kupę kasy.
Moje gratulacje.
Jedziemy teraz na jednym wózku.
Spływaj.
Kapitan Hasegawa jest zajęty.
Mam pilną sprawę.
Przynoszę ważne informacje.
Muszę z nim porozmawiać.
Arogancki głupek z Joseon.
Arogancki żołnierz piechoty!
Zdajesz sobie sprawę, co to za informacje?
Mam cię zabić tu i teraz?
Ty mały...
O co chodzi?
YOSHIMICHI HASEGAWA KAPITAN ARMII GARNIZONOWEJ W JOSEON
Jak śmiesz kłaść ten szmelc na moim biurku?
Wiem, gdzie stacjonują, Wasza Ekscelencjo.
Strzelec Jang Seung-gu,
który służył w armii poprzedniego cesarza.
Mają bazę w jego chacie.
Ale to nie wszystko.
Mam też listę ich członków.
Z lokalnymi przywódcami
ze wszystkich regionów.
To trzeba było mi ją przynieść.
Gdzie ona jest?
Mam wielkie plany, panie.
Jeśli pomoże mi pan je ziścić,
w zamian dostanie pan listę.
Dlaczego miałbym ci wierzyć?
Ta kobieta to kuzynka mojej żony.
Jej dziadek był mentorem poprzedniego cesarza.
Go Sa-hong.
Wasza Ekscelencjo, nic pani nie traci.
Sprawdzę, czy mówi prawdę.
Wnuczka mentora poprzedniego cesarza
należy do Armii Sprawiedliwych?
Doskonały pretekst.
Sprawdź dokładnie każdą informację.
Przynieś mi jakiś dowód, choćby rękę.
Ale jeśli jeszcze raz
zostanę upokorzony przez byłego cesarza...
Kapitanie Hasegawa...
pana też każę zabić.
Tak jest.
Zwolnieni żołnierze ściągają do chaty.
Będą ich dziesiątki.
Braknie im jedzenia i innych produktów,
więc zaczną odwiedzać pobliskie wioski.
Wyłapiemy ich wszystkich w trzy dni.
Bum.
Trafiłem go.
Cicho bądź.
Picie przed zmierzchem kończy się zatruciem.
Skąd miałeś pieniądze na tutejszy alkohol?
Poczułbym się znacznie lepiej, gdybym mógł się upić.
Dostałem sporo pieniędzy za pewien dokument.
Co za dokument był tyle wart?
Mów prawdę, gnoju.
Znowu byłeś u Lee Deok-muna?
Co tym razem sprzedałeś?
Listę pułkownika Moriego...
z Armią Sprawiedliwych.
Co?
Co sprzedałeś?
Oszalałeś, kretynie.
Jak mogłeś sprzedać coś takiego?
Sprzedałeś własny kraj.
Nie tylko kartkę papieru.
Sprzedałeś swój kraj.
Nie myślałem,
że tak to się skończy.
Idiota.
Nie wiedziałem,
że na liście jest pani Go.
Kto mógł o tym wiedzieć?
Kto...
Kto?
O co chodzi?
Panie.
Co robić?
Lee Deok-mun ma listę członków naszej organizacji.
Ja, ty,
nasza kryjówka, jesteśmy w niebezpieczeństwie.
Jeśli uważasz, że ktoś zasłużył na śmierć, strzelaj.
To nie może być sen.
To ja skontaktowałem się z garncarzem Hwang Eun-sanem.
Dobrze się już czujesz?
Opatrzyłem ci rany...
To by dowodziło,
że poszło mi nie najgorzej.
Myślałam, że to sen.
Choć był taki rzeczywisty.
Od kilku dni o niczym innym nie myślę.
To czemu zabroniłaś mi wracać?
Chcę na ciebie spojrzeć.
Widziałem tylko, jak cierpisz.
Bardzo teraz cierpisz?
Dlaczego przyszedłeś?
Co mam zrobić, gdy tak po prostu się przede mną zjawiasz?
Gdy nasze drogi się rozchodziły,
obiecałem, że się spotkamy.
W Joseon jest teraz niebezpiecznie.
Nie miałem wyjścia,
musiałem wrócić.
Ale...
wyjechałeś daleko, do innego kraju.
Dla mnie to było ledwie półtorej szerokości dłoni.
Tak bardzo tęskniłem.
Nie martw się.
Powinnaś...
bronić swojego kraju.
Ja będę bronić ciebie.
To moje życie i tak postanowiłem.
Jesteś taki lekkomyślny.
Twoim celem jest Lee Deok-mun.
Dasz radę?
Jeśli nie, ja to zrobię.
Słyszałam, że właścicielka hotelu nie żyje.
Będę...
walczyć też w jej imieniu,
żeby śmierć żadnego patrioty nie poszła na marne.
No i strzelam lepiej od ciebie.
Gotujemy tylko rano.
Ze względu na dym.
Tam jest niewielki strumień.
To dosyć daleko, więc zawsze chodźcie z kimś.
Nad strumieniem rośnie morwa.
Owoce wkrótce dojrzeją,
więc jeszcze ich nie zrywajcie. Są gorzkie i kwaśne.
Przybyło młodych
i od razu jest bezpieczniej.
Przynieśliście ze sobą trochę słońca.
Ty też, maluchu. Podróż musiała cię wymęczyć.
Bum!
Nie wolno strzelać do swoich.
Strzelaj do Japońców.
Wcześniej zastrzeliłem dwóch,
ale uciekli.
Dobra robota, mały.
- Będzie z niego dobry wojownik. - Prawda?
Wcześniej? Kiedy?
- W domu? - Nie.
Jak tu jechaliśmy. Strzeliłem do nich. O, tak.
Dwóch ich było.
Nasza baza została odkryta.
Musimy być gotowi do drogi przed zmierzchem.
Niech tam przejdą ci, którzy potrafią strzelać.
Oddzielcie zboże od innych produktów.
Kobiety zaopiekują się dziećmi,
żeby nie płakały.
Gdyby nie ty, nic byśmy nie wiedzieli, mały.
Czas, żeby i stary na coś się przydał.
Co to ma znaczyć? Nikogo tu nie ma.
Nie widzi pan resztek ogniska i odcisków stóp?
Musieli tu być.
Nie to się liczy!
Zdążyli uciec!
I co teraz?
Nie mogli zajść daleko.
Trzeba przeszukać las.
Kobiety i dzieci wolno chodzą.
Kapitanie!
Znalazłem go w lesie.
Przyprowadź go.
Jesteś...
Mów, ktoś ty?
Jesteś rebeliantem?
Tak, panie.
Jest, ale chyba jest niemową.
Cholera!
- Zabijcie go. - Rozkaz.
Nie strzelajcie. Oszczędźcie mnie.
Powiem wszystko.
Mówiłeś, że to niemowa.
Czy ty w ogóle coś wiesz?
Nie, ja...
On wszystko powie.
Twierdzi, że wszystko wie.
Mów.
Gdzie Go Ae-sin? Gdzie Hwang Eun-san?
Poszli do miasta.
Szykują na dziś coś wielkiego.
Pani Ae-sin, pan Haengrang, pani Haman i jeszcze kilku innych,
wszyscy poszli razem.
Chcą zabić dowódcę japońskiej armii.
Ta ździra poszła do miasta.
Chcą pana zabić.
Co?
Chcą zabić mnie?
Niech się pan nie martwi.
Wiem, jak wygląda ona i cała jej rodzina.
Przerwać poszukiwania. Wycofujemy się!
Szybko!
- Tak jest! - Rozkaz!
Boisz się?
Nie, ani trochę.
Nie widziałam pani Ae-sin.
Tylko to mnie martwi.
Mnie jest trochę przykro.
Choć nie złapałem cię za rękę, muszę wszystko zostawić.
Na miłość boską.
Ależ z ciebie głuptas.
Po co ci łapać za moją szorstką dłoń?
Na litość boską!
Dalej, złap ją za rękę.
No już, złap ją.
Pewnie, nie mamy dużo czasu.
Teraz albo nigdy.
Przez was cała się czerwienię.
Czemu w ogóle za nami idziecie?
Bo ze strachu robimy w majtki. Nie zmieniaj tematu,
daj nam się chwilę odprężyć.
Będę prowadzić, panie.
Na pewno jest w palankinie.
Będzie pan musiał przypisać mi część zasług.
Pluton pierwszy - tędy. Pluton drugi - tamtędy.
Szukajcie palankinu.
Każdy by zauważył palankin.
Przestań pieprzyć od rzeczy.
Przynieś lepiej listę.
Z kryjówki zdążyli uciec.
Jedyne co ci zostało,
to lista, którą ponoć masz.
Jeśli nie ma żadnej wartości,
zetnę ci łeb
i zaniosę lordowi Ito.
Powiem, że byłeś rebeliantem.
Rozumiesz?
Tak jest!
Znaleźć palankin!
- Tak jest! - Rozkaz!
Widzę palankin. Tędy!
Słyszę kroki.
Na pewno nas śledzą.
Zaimponował mi.
Jest głuchoniemy,
ale na pewno dobrze odegrał swoją rolę.
Co ty wygadujesz?
Przecież on pięknie mówi i wcale nie gorzej śpiewa.
- Naprawdę? - Poważnie?
Tylko ja o tym wiedziałam?
Nigdy nie widziałem, żeby z kimś rozmawiał.
To miał okazję pogadać w swoich ostatnich chwilach.
Może i my powiemy to,
czego do tej pory nie mieliśmy okazji powiedzieć?
- Świetnie. - I tak niedługo umrzemy.
Pewnie, mówmy.
Ja zawsze chciałem coś powiedzieć.
Co takiego? Mów.
- Przywitajcie mnie! - Rety.
Przywitajcie mnie!
Macie rację.
Jeśli to nasz ostatni dzień życia,
to nie ma co się krygować.
Posłuchaj.
Dziękuję, że zawsze przy mnie byłeś.
Podejdź.
Złapmy się za ręce.
No dalej. Złap ją za rękę!
Jesteś pewna?
Matko kochana!
Napisy: Adam Sikorski